Yazıma öncelikle Prof. Dr. Alim Işık’a teşekkür ederek başlamak istiyorum. Belediye Başkanlığına gelir gelmez Kütahyaspor’un gelecek belirsizliğine son vermiş ve ‘kimsesiz şehrin kimsesiz bu kulübü’ yorumlarını da rafa kaldırmıştı. Her ne kadar Belediye Başkanı olduğu dönemde Kütahyaspor’a sahip çıkma hareketini şampiyonluk ile taçlandıramasa da en azından kapanma korkusu yaşamadan bir beş sene yaşadık.

Her sene ‘o sene bu sene’ parolası ile lige başlayıp şampiyonluk rüyaları ile uyansak ta aslında işin aslı ilk hareketlerde belli idi. Daha önce tek ve lider olarak takım çalıştırmamış isimlerin takımın başına hoca olarak getirilmesi mutsuz sonun habercisi idi. Son hafta giden şampiyonluklar, play aff turlarında ligde 4-5 fark attığımız takımlara elenmemiz bunların en belirgin örnekleri. Binlerce Kütahyalı Dumlupınar Stadını hınca hınç doldururken isteksiz ve arzusuz mavi lacivertli futbolcuları da bu dönemde görmüş oldu.

Bu beş senenin en açık özeti şu olacak. Şampiyonluk yaşamış ve kartviziti dolu olan bir teknik adam, en azından kadronuzda 5-6 bu memleketin çocuğu ve işi bilen yönetici olmadan bu işler olmuyor. Daha önceki senelerde şampiyonluğunu ligin bitimine haftalar kala garantileyen bu takımlara bakınca bu sonuç kendisini daha net ortaya çıkartıyor. Mersin İdman Yurdu, Batman Petrol ve Karaköprü Spor bu ayrıntıya en güzel örnekler. Kısacası transfere doğru hoca ile başlamak şampiyonluğun yarısı demek oluyor.

Bir teşekkür de cefakar Kütahya Spor taraftarına. Sonunu bildiği hikayelere belki bu sene şeytanın bacağını kırarız diyerek tutunan, kilometrelerce yol yapan ama asla usanmayan bu insanlara Kütahyaspor’un borcu çok büyük. Belki şehrin tamamı sahiplenmese de en azından sahiplenen bir avuç insana şampiyonluk borcu var mavi şimşeklerin. Her sene yaşanan hoca ayrılıkları, sezonun yarısında liderliğe havlu atmak bu kulübe ve bu şehre yakışmıyor. Dev bütçeli takımlar ile başa çıkamasak ta en azından doğru bir planlama ile bu işin üstesinden gelebiliriz. Örnekler var.

Bundan sonraki yazılarımla tekrar buluşmak dileğiyle. Saygılarımla…